Πίνδαρος η φίρμα

Μιλάμε για την απόλυτη φίρμα ανά τους αιώνας. Τον ξέρουν μέχρι και οι λεμονόκουπες, κάτι σαν παπαδόπουλος της ποίησης των νεοελλήνων. Τον πρώτο τον ξέρουν τον θαυμάζουν(;) και θα τον θαυμάζουν(;) οι πάντες ένεκα η χλαμύδα, τον δεύτερο αν δεν υπήρχαν οι μουσικές των Ξαρχάκου, Λοΐζου και άλλων δεν θα τον ήξερε ούτε η μάνα του. Τον πρώτο οι αιώνες τον έχρισαν ως τον μεγαλύτερο λυρικό ποιητή, τον δεύτερο οι παρέες τον έκαναν ποιητή και θεό για τους λόγους του ο καθένας. Τέλος πάντων.
Το παλουκάρι που είναι και μεγάλη φίρμα ναούμ’, ήτανε «βλαχάκι» από την περιοχή της Θήβας και το μεγαλοχωριό Κυνός Κεφαλαί. Επειδή δεν πέτυχε στις πανελλήνιες εξετάσεις της περιοχής ο μπαμπάς Δαΐφαντος και η μαμά Λαοδίκη τον έστειλαν για σπουδές στο εξωτερικό στην μεγάλη πόλη Αθηνουά που έμπαινες χωρίς εξετάσεις στα πανεπιστήμια αρκεί να έσκαγες τα φράγκα. Όπως σήμερα που δεν περνάει το παιδί στην ιατρική, το στέλνουμε στη Βουλγαρορουμανία και σε έξι μήνες παίρνει πτυχίο νευροχειρούργου. Τα δολάρια και τα ευρώ να είναι καλά.
Ο μπάρμπας του ο Σκοπελίνος του είχε δείξει λίγο μουσική στο χωριό και έτσι συνέχισε τας σπουδάς εις το κλαρίνο στην Αθηνουά γιατί και τότε τα πανηγύρια είχαν χοντρό κονόμι. Στην Αθηνουά όμως είδε και προπαντός έμαθε ότι με το μεροκάματο δεν γίνεται ζωή και σου λέει αφού δεν υπάρχει σταυρός να τον πάρω στο χέρι να ζήσω, θα τραβήξω άλλο δρόμο.
Γνωρίστηκε με τα κυκλώματα της εποχής και άρχισε να φτιάχνει κατά παραγγελίαν ύμνους και διθυράμβους για ολυμπιονίκες που έγιναν μεγάλα σουξέ και τα έπαιζαν σε όλα τα κλαμπ και τα σκυλάδικα. Μόλις είδε την επιτυχία παράτησε τους αθλητάς και άρχισε να λιβανίζει τους τυράννους. Πήρε σβάρνα τον γνωστό κόσμο και όπου υπήρχε βασανιστής έστηνε τσαρδί. Το τι γλύψιμο και ύμνους αμόλαγε μόνο ο ίδιος και οι θαυμαστές του μπορούν να τους καταπιούν.
Στον «Τρίτο Πυθιονίκη» υμνολογεί και δοξάζει τον αιμοσταγή τύραννο Ιέρωνα τόσο εμετικά που σου έρχεται να του ρίξεις φάπα και ας απουσιάζει χιλιάδες χρόνια. Κρατάει «το σκήπτρο της δικαιοσύνης τρυπώντας όλες τις κορυφές των αρετών, λάμπει η δόξα του και είναι προστατευόμενος των θεών»(Ιέρωνι τω Συρακουσίω κέλητι). Μιλάμε για γλείψιμο που δεν υπάρχει πουθενά αλλού.
Για τον τύραννο Θήρωνα που ήταν από τους αυλοκόλακες κολλητούς του έφτιαξε ωδές, παιάνες, ύμνους, διθυράμβους και ότι άλλο βάζει ο νούς σας ( Ολυμπιακός β+γ). Μην πάει το μυαλό σας στους γαύρους γιατί ο γνωστός Σώκρατες εμφανίστηκε χιλιάδες χρόνια μετά. Η βιομηχανία γλειψίματος που είχε στήσει πήγαινε καλά και δεν προλάβαινε να ταξιδεύει σε όλους για τους φτιάχνει τα δέοντα. Όπου τύραννος και βασιλιάς ο Πίνδαρος ήταν εκεί και δούλευε ασταμάτητα το γλείψιμο.
Ανθούσαν εκείνη την εποχή τα χουντοκαθεστώτα παντού και είχε πολύ δουλειά. Τον σιχάθηκαν όλοι οι σύγχρονοί του για ότι έκανε μα πιο πολύ για τους ύμνους που έγραφε για τους στημένους αγώνες. Για τα ελληνικά γράμματα της κλασσικής εποχής ήταν ένα μαύρο στίγμα τα καμώματά του. Ήταν της μόδας τότε οι κάθε λογής τύραννοι να λαμβάνουν μέρος σε διάφορους αγώνες. Το αποτέλεσμα του αγώνα φαντάζομαι θα το παίζατε στάνταρ στο στοίχημα γιατί, σιγά που θα έχανε τον αγώνα ο αφέντης ο «δυνατός» και «πανάξιος». Όλοι κρυφογελούσαν με αυτά τα καμώματα και μόνο ο Πίνδαρος έφτιαχνε ύμνους και δοξασίες για τις κάλπικες αυτές νίκες. Τον σιχάθηκαν και οι πέτρες για το γλείψιμο. Αυτός όμως συνέχιζε μετά μανίας το «έργο» του που έφτασε και στις ημέρες μας και τον έκανε το νούμερο ένα της λυρικής ποίησης. Μη με ρωτήσετε γιατί. Μελετήστε τον και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για το κάθε ξέρασμα που αγιοποιήθηκε στους αιώνες επειδή φόραγε χλαμύδα. Φανταστείτε ότι τα πήραν στο κρανίο πάρα πολλοί εκείνη την εποχή με σούργελα τύπου Πίνδαρου και τα γραπτά τους και άρχισαν να λένε και να γράφουν την πραγματικότητα, αλλά στου κουφού «ένδοξου απόγονου» την πόρτα και μπόμπες να ρίξεις δεν θα ακούσει τίποτε. Ο Αντισθένης έγραφε «οι δήμιοι είναι ευσεβέστεροι από τους τυράννους. Από τους δήμιους εκτελούνται όσοι αδίκησαν, ενώ από τους τυράννους οι αθώοι». Ο Ηρόδοτος έγραφε «πως μπορεί να είναι εύρυθμο πράγμα η απόλυτη μοναρχία όταν ο μονάρχης μπορεί να κάνει ότι θέλει χωρίς να λογοδοτεί σε κανένα». Ο Ευριπίδης, ο Μένανδρος, ο Σοφοκλής και άλλοι τους γελοιοποιούσαν κάτι τέτοιους γλειφτρονοκονόμιδες, αλλά οι απόγονοι και η δύση αποφάσισαν αλλιώς. Θαυμάστε τον και προσκυνήστε τον αφού θα πηγαίνει ασορτί με τη μεσογειακή δίαιτα που αποφάσισε ο πρωθυπουργεύων για πάρτη σας.
Όλα θέμα πίστης είναι τελικά.
Share on Google Plus

About Φώντας

Φωνταστικαί ιστορίαι κλαυσίγελου

10 σχόλια:

tiktos είπε...

Ο μεγαλύτερος λυρικός ποιητής της αρχαιότητος.........................
....................................
Τα μεγάλα κατορθώματα των Ελλήνων κατά των Περσών περιέργως δεν τον συγκίνησαν πνευματικά..............
...................................
Αργότερα όμως εξύμνησε τις λαμπρές υπηρεσίες των Αθηναίων σε ολόκληρη την Ελλάδα οι δε Αθηναίοι τον τίμησαν και του δώρισαν το ποσόν των Μυρίων Δραχμών....

Είναι πολλά τα μύρια Φώντααα.

takis tyrtaios είπε...

Πιστεύω σ ένα Θεό Ωνάση παντοκράτορα,Λάτση Βγενόπουλο, στην σύγχρονη "Καλλιπάτειρα",
και στον υιό Σωκράτη μαζί με τον Βαρδή έρποντας θε να γράψω μία μεγάλη Ωδή!
(Δέ με βλέπω για κονόμι βοηθάτε!)

Φιλάρα,στον μέγιστο Πίνδαρο πρέπει τεράστιο άγαλμα στην είσοδο της Βουλής(κολοσσός της Ρόδου ένα πράμα)ώστε οι νομοθέτες να ευφορούνται απο το πνεύμα του,μήν τυχόν και ξεχαστούν καμμιά φορά...

simple man είπε...

Τις πορδές πολλοί εμίσησαν, τις ωδές ουδείς.

ΟΧΙΑ είπε...

Παίρνοντας αφορμή για την εύστοχη παρατήρηση περί Λευτέρη Παπαδόπουλο θέλω να πω δημοσίως αυτό που σκέφτομαι εδώ και χρόνια γι' αυτόν τον τύπο.
α) Πώς είναι δυνατόν στιχουργός που έχει ντύσει "ποιητικά" τον Πάριο να έχει γράψει "Το απομεσήμερο έμοιαζε να στέκι σαν αμάξι γέρικο στην ανηφοριά";
β) Όλοι οι εμπνευσμένοι στιχουργοί γράψαν τα αριστουργήματά τους μετά τα 60 τους χρόνια. Αυτός σταμάτησε γιατί στέρεψε ή γιατί τελειώσαν τα χαρτάκια της Παπαγιαννοπούλου;
γ) Πόσο μαλάκας μπορεί να είσαι που δημοσίως δηλώνεις ότι έχεις γράψει ανώτερο στίχο από του Λειβαδίτη (νεκρός ο δεύτερος)αναφερόμενος στο "Δραπετσώνα".
δ)Γιατί το "Δυο πόρτες έχει η ζωή" της Ευτυχίας και το "Μερτικό" του Λευτέρη έχουν ακριβώς το ίδιο ύφος γραφής μόνο που το δεύτερο είναι πιο γυναικεία συναισθηματικά από το πρώτο;
ε)Είναι τόσο γλοιώδης και κλέφτης ή εμένα μου φαίνεται;
Φιλιά Φώντα. Τα'πα.

ελιτσα είπε...

Είναι...είναι γλοιώδης...φτού
Γειά στο στοματάκι σου οχιά με τη γλωσσίτσα σου
(Γειά σου Φώντα)
Και να του στείλω και ένα μήνυμα από δώ μη μου κουνιέται και μου το παίζει Μυτιληνιός επειδή του κάνουν τεμενάδες στο νησί (άλλα γλυφτρόνια κι'αυτοί)ξαναφτού
Ούφφφφφ!

Β.Bimbo( PR Profil ) είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Β.Bimbo( PR Profil ) είπε...

..με βάζετε σε ιδέες
δύσκολες και επικίνδυνες..:

όλη τη νύχτα έβλεπα...
να τραγουδά Πίνδαρον...
σε άψογόν και άπταιστον
αττικήν διάλεκτον
καε συνωδίαν νταλάρα...
η αγαπημένη μου Θώδη...!?!?!?!?!

ουαί..:-))))

Φώντας είπε...

tiktos
Χίλια μύρια κύματα και βάλε συν την εξουσία συν τη δόξα συν το κακό μας συναπάντημα αδριφάκι τικτε.

takis tyrtaios
Φιλάρα Τάκη αν μπείς στην παρέα των λευτεριστών και σου βάλει ο νικολόπουλος κανένα καλό ουσάκ στο ποίημα σε βλέπω για μεγάλα πράγματα. Θα μου πεις οτι συχαίνεσαι το γλείψιμο. Κοίτα, μη τα θέλεις ανέξοδα όλα.

simple man
Πιστεύεις αγαπητέ simple οτι οι παρατρεχάμενοι όταν μυρίζουν πορδές mikis, λευτέρης και άλλων δεν βουρκώνει το μάτι τους από συγκίνηση;

ΟΧΙΑ
Γιατί πιστεύω ακριβώς τα ίδια δεν ξέρω. Πάντως μόλις θα γίνει η στραβή θα τον δώσουν οι "δικοί"του πρώτοι και τότε θα γελάσουμε πικρώς για μια ακόμη φορά με τα είδωλα.

ελιτσα
Ο νηστικός αχόρταγος που δεν χορταίνει βγάζει αυτή την εικόνα. Εχεις δίκιο.
Κάποτε στον Μόλυβο ένας σκεπτόμενος ντόπιος καθώς πίναμε τα ούζα μας είπε: Μη γυρίσεις και θα γνωρίσεις έναν από τους πιο εγωπαθείς μαλάκες του πλανήτη. Τότε φώναξε δυνατά για να τον ακούνε όλοι: Καλώς τον βασιλιά μας, καλώς τον γίγαντα κάτσε πρόεδρε. Το τι επακολούθησε άστο καλλίτερα.
Μην ξεχνάς ότι γλειφτρόνια υπάρχουν παντού.

Β.Bimbo
Πιστεύεις οτι για να κονομήσουν δεν θα το κάνουν και μάλιστα εις το μέγαρον του λαμπράκη μας. Δικό τους είναι το μαγαζί οτι θέλουν το κάνουν. Η θώδη με αρνί στην πλάτη και ο επαναστάτης νταλάρας να σκίζει διαβατήρια και να βρίζει τους αμερικάνους. Μα τι λέω ξέχασα οτι η νταλάρενα είναι βουλευτρίνα του αγαπημένου των αμερικάνων και περνάμε εποχές έρωτα με τους φονιάδες των λαγών.

kakalon είπε...

Είχε και άτυπο σύλλογο που τους έλεγαν πινδαριστές; Σίγουρα ναι γιατί το γλείψιμο είναι αρχαιότερο επάγγελμα από το άλλο.
Ρε Φώντα κανένας χαζός αρχαίος δεν παίζει μέρες που είναι;

Φώντας είπε...

Έπρεπε να τους λένε σαλιαριστές από το πολύ γλείψιμο.
Αν παίζει σε χαζό είπες; Χλαμύδα και χαζός δεν πάει για τους ένδοξους. Αλλά για να δω, κάτι θα σκαλίσω.