Άλκης

Η νύχτα αγκάλιασε τον αττικό ουρανό όπως πάντα γλυκιά με τα αστέρια να την στολίζουν σκορπώντας την διαμαντένια λάμψη τους κι ένα φεγγάρι χλωμό και λάγνο που θύμιζε τον εξαίσιο λαιμό της εταίρας Φρύνης.
Η βαριά πόρτα της έπαυλης άνοιξε αυτόματα με την μυϊκή δύναμη τριάντα δούλων. Το κατακόκκινο άρμα σπηνιάροντας βγήκε με τις μπάντες στη μεγάλη λεωφόρο. Ο τρομακτικός θόρυβος από τα καθαρόαιμα που βόγκηξαν πάνω στην αλλαγή ταχύτητας έσπασε τη γαλήνια ησυχία που ήταν απλωμένη στον δήμο της Ερεχθηίδος φυλής. Το πευκόφυτο προάστιο του κράτους της Αθηνουά ήταν γεμάτο με επαύλεις από την εποχή του Κλεισθένη για να μένουν οι έχοντες και κατέχοντες μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα του λαού αλλά και την μόλυνση που είχε γεμίσει η μεγαλούπολη. Ο νέος που ήταν όρθιος στη θέση του οδηγού ήταν καλεσμένος σε συμπόσιο και πήρε ένα από τα καλλίτερα άρματα της συλλογής του κατασκευασμένο όλο στο χέρι σε μια αποικία το maranello, που ήταν φημισμένη για τα καθαρόαιμα και τα άρματα που έβγαζε.
Ξεχύθηκε σαν σίφουνας στη λεωφόρο που κατέβαινε προς το φαληρικό δέλτα δίπλα στο Κηφισό που τα γάργαρα νερά στραφτάλιζαν καθώς ταξίδευαν να λούσουν τις Νηρηίδες στη θάλασσα. Στη μεγάλη λεωφόρο κάποιες Νύμφες που είχαν βγει για μεροκάματο και οι πελάτες τους, ίσα που προλάβαιναν να θαυμάσουν το φοβερό κόκκινο άρμα που άφηνε πίσω του μόνο σκόνη και ένα βογκητό που το ζήλευαν και οι θεοί του Ολύμπου. Στο τέλος της λεωφόρου έστριψε αριστερά με την μια πλευρά του άρματος στον αέρα λόγω ταχύτητας. Έπρεπε να φτάσει στον δήμο Αιξωνής όπου ήταν τα καταστήματα των συμποσίων.
Φρενάροντας τα τέσσερα καθαρόαιμα άλογα σηκώθηκαν στον αέρα, πήδηξε από το άρμα και πέταξε το καμουτσίκι και τα χαλινάρια στον παρκαδόρο. Αμέσως καμιά δεκαριά φουσκωτοί έφεραν κοντά του πενήντα ορχηστρίδες. Ποτέ ο Άλκης δεν έκανε εμφάνιση σε συμπόσιο χωρίς ορχηστρίδες, πάντα είχε μαζί του αυτά τα λάγνα πλάσματα με όσο το δυνατόν λιγότερα διάφανα πέπλα πάνω τους. Η αλήθεια είναι ότι κόλαζαν και τον ακόλαστο τούτα τα αερικά.
Μόλις μπήκε στο κατάστημα οι αυλοί, η σύριγξ, η ύδραυλις, οι απολλώνιες λύρες και τα άλλα όργανα σταμάτησαν. Η ομορφιά του, ο πλούτος και ότι κουβάλαγε μαζί του έκανε τους πάντες να τον θαυμάζουν. Η αοιδός, μεγάλη φίρμα της εποχής που την έλεγαν lady ιέρεια Άντζελα καλωσόρισε τον Άλκη. Αυτός έκανε νεύμα να σπάσουν στα πόδια της εκατό αμφορείς αφρώδους οίνου και ξάπλωσε στο ανάκλιντρο. Φυσικά πρώτο ανάκλιντρο πίστα γιατί σε κάθε συμπόσιο άφηνε και μια περιουσία.
Τα όργανα άρχισαν πάλι και η lady ιέρεια άντζελα του αφιέρωσε το άσμα «Μέγα Ζευ, πω πω, ένα τεκνόν που εισήλθε εις το κατάστημα». Τριακόσιοι αμφορείς προσγειώθηκαν στο κεφάλι της αοιδού και οι δούλοι δεν προλάβαιναν να κερνάνε όλο το κατάστημα. Ο Άλκης έκανε νεύμα στον οινοχόο να σερβίρει το υγρό από τον αμφορέα με την μαύρη ετικέτα που έφερναν μόνο γι αυτόν από την μακρινή χώρα των χαϊλάντερ.
Όλα τα φώτα και τα μάτια ήταν στραμμένα με ζήλια στον Άλκη που δεν έδινε και πολύ σημασία στην λάγνα κόλαση που σκορπούσαν οι ορχηστρίδες στον χώρο. Σε όλα τα μάτια που χαμογελούσαν ψεύτικα στον νέο κρύβονταν η ζήλια. Σε όλα εκτός από τα δυο γυάλινα κόκκινα μάτια που πέταγαν φωτιές μέσα στο σκοτάδι των πίσω ανακλίντρων. Ο μάλλον βρομιάρης κακάσχημος μεσήλικας στον οποίο ανήκαν τα μάτια της κόλασης σημασία δεν έδινε στις ορχηστρίδες και τα γλέντια, αυτός περπάταγε σπιθαμή προς σπιθαμή με το μυαλό του στη σάρκα του Άλκη με πόθο που σκότωνε και τον Ηρακλή. Τότε έκανε μια κίνηση....
Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Ο Άλκης ήταν πλουσιόπαιδο από αυτά που τον παρά τον βρήκαν από προπάππου και όχι από αρπαχτές της «δημοκρατικής» περιόδου. Ο μπαμπάς Κλεινίας ήταν από παλιό τζάκι που έφτανε μέχρι τον Αίαντα. Η μαμά Δεινομάχη είχε σόι που έφτανε μέχρι τον Κλεισθένη. Μιλάμε για πλούτο που την Γιάννα θα την είχε να του καθαρίζει την τουαλέτα σήμερα. Δεν ήταν μόνο τα πλούτη αλλά και η ομορφιά του απαράμιλλη. Το σύστημα τον προόριζε για θέση εξουσίας αλλά αυτός το έριξε στην καλή ζωή και τις τρέλες. Είχε χάσει νωρίς τον μπαμπά σε ηλικία πέντε ετών και τα έκανε όλα λαμπόγυαλο.
Ο κηδεμόνας του ο Περικλής δεν διάλεξε καλούς παιδαγωγούς αλλά τον γεροξεκούτη σκλάβο Ζώπυρον τον Θράκα και έτσι το παιδί πήρε τον κακό τον δρόμο. Ο Περικλής μάλλον δεν το έκανε αυτό κατά λάθος επειδή ο ωραίος δεν διέθετε μόνον ομορφιά και φράγκα αλλά και μυαλό. Καταλαβαίνετε ότι μπορεί και να σκέφτηκε ελαφρώς την εξουσιαστική κωλάρα του και έτσι θα απέφευγε και έναν διεκδικητή του «θρόνου» της δημοκρατίας.
Έτσι ο ωραίος νεαρός έκανε ζωή που κάθε μέρα γινότανε πρωτοσέλιδο σε πάπυρους και επιτύμβιες στήλες. Χαμός, δεν άφηνε τίποτε όρθιο. Υπήρχαν φράγκα να φάνε και οι στυμφαλίδες όρνιθες γι αυτό έκανε ότι του καπνίσει. Μεγάλωσε χωρίς ηθικούς φραγμούς. Επηρεάστηκε περισσότερο από τους δασκάλους του σοφιστές, όπως ο Πρόδικος και ο Πρωταγόρας, και συνήθισε να χλευάζει τις παραδεδεγμένες ιδέες περί δικαίου, μετριοφροσύνης, ευσέβειας, πατριωτισμού.
Όταν ήταν είκοσι χρονών ένα βράδυ σε κάποιο συμπόσιο του την έπεσε ένας άσχημος όπως λέγαμε πιο πάνω. Έτσι μπήκε στη ζωή του ο Σωκράτης. Ο έρωτας ήταν σφοδρός αφού ήταν και ο μοναδικός εραστής του. Οι διδασκαλίες του δάσκαλου ήταν γι άλλους. Ο Άλκης είχε άλλα ενδιαφέροντα αλλά ο Σωκράτης κυλούσε στις φλέβες του. Ο φιλόσοφος (40 ετων) στη μάχη της Ποτίδαιας, το 432 π.X., του είχε σώσει και τη ζωή(23 ετών), χρέος που ο Αλκης του ανταπέδωσε σώζοντάς τον και αυτός από βέβαιο θάνατο στη μάχη του Δηλίου, το 424 π.X.
Ως επιβράβευση για την ηρωική διάσωση του Σωκράτη στο Δήλιο ο πάμπλουτος Ιππόνικος πρόσφερε στον Αλκιβιάδη την κόρη του Ιππαρέτη για σύζυγο. Έτσι ο Αλκης στα δικά του πλούτη πρόσθεσε τη μεγάλη προίκα της γυναίκας του της οποίας όμως έκανε τον βίο αβίωτο. Είπε τον δεσπότη παναγιώτη η ταλαίπωρη πλοσία κορασίς.
Κάποια στιγμή με τόσο πλούτο και με μυαλό που δεν ήταν για πέταμα, άρχισαν τα «όργανα». Μετά τον θάνατο του Περικλή το 429 π.X., την Αθήνα την κυβερνούσαν δημαγωγοί, όπως ο Κλέων, ή συντηρητικοί, όπως ο Νικίας. Ο Αλκης χάρη στην προσωπική του γοητεία, στην ευγλωττία του αλλά και στον πλούτο του, αναδείχθηκε ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης και επιδίωξε να προσεγγίσει τους Σπαρτιάτες ώστε να αναλάβει αυτός τις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη ανάμεσα στην Αθήνα και στη Σπάρτη. Οι Σπαρτιάτες όμως προτίμησαν τον Νικία και όταν, το 421 π.X., υπογράφτηκε η «Νικίειος ειρήνη», η οποία τερμάτισε την πρώτη φάση του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Αλκιβιάδης πέρασε στο στρατόπεδο των φιλοπόλεμων.
Ειρήνη εσείς, πόλεμο εγώ ρε. Να σας δω που μου θέλατε Νικία.
Εκλέχτηκε στρατηγός με «δημοκρατικό» δημοψήφισμα μελών και φίλων και κάνει μια χοντρή πατάτα που απομονώνει την Αθηνουά ηττημένη από τη Σπάρτη. Τον πήραν με τις τομάτες αλλά ο πανέξυπνος Άλκης παραγγέλνει καινούριο άρμα στο maranello ντοπάρει και τα άτια και νάσου ολυμπιονίκης στην 91η ολυμπιάδα. Χάρηκε πολύ ο λαός που πήρε τα πάνω του με τη νίκη αυτή και τον συμπάθησε πάλι.
H δημοτικότητά του αποκαταστάθηκε και, παρά τις αντιρρήσεις του συνετού Νικία, έπεισε τους Αθηναίους να εκστρατεύσουν τούτη τη φορά στη Σικελία για να βοηθήσουν την Εγεστο εναντίον των Συρακουσών και του συμμάχου τους Σελινούντα. Λίγες όμως ημέρες προτού ο αθηναϊκός στόλος αποπλεύσει για τη Σικελία, ξέσπασε το σκάνδαλο των «Ερμοκοπιδών». Ενα πρωί οι κεφαλές των Ερμών (λίθινων στηλών που έφεραν προτομές του θεού Ερμή και κοσμούσαν εισόδους σπιτιών και δρόμους) βρέθηκαν κατεστραμμένες. Οι αντίπαλοι του Αλκη τον κατηγόρησαν ότι αυτός και οι έκλυτοι φίλοι του είχαν διαπράξει αυτή την ιεροσυλία για να διασκεδάσουν αφού δεν σέβονταν τίποτε προσθέτοντας ότι ο Αλκης είχε γελοιοποιήσει ακόμη και τα Ελευσίνια Μυστήρια. Αρνούμενος την κατηγορία ο Αλκης ζήτησε να προσαχθεί σε δίκη αλλά οι αντίπαλοί του προέβαλαν τη δικαιολογία ότι κάτι τέτοιο θα έκαμπτε το ηθικό των στρατιωτών και ότι το θέμα ήταν προτιμότερο να εξετασθεί μετά την εκστρατεία στη Σικελία.
Πρώτα η κονόμα και μετά η δίκη δηλαδή.
Φθάνοντας όμως ο αθηναϊκός στόλος στη Σικελία κατέφθασε στο νησί και η «Σαλαμινία», το ιερό πλοίο των Αθηναίων, με την εντολή να οδηγήσει τον Αλκη πίσω στην Αθήνα για να δικαστεί για την ιεροσυλία των Ερμών. Ο Αλκης ζυγίζοντας την κατάσταση προτίμησε να δραπετεύσει και να καταφύγει στην Αυλή του σπαρτιάτη βασιλιά Αγιδος B', τον οποίο και συμβούλεψε να στείλει τον στρατηγό Γύλιππο να βοηθήσει τους Συρακουσίους με αποτέλεσμα να πάθουν πανωλεθρία οι Αθηναίοι. Επίσης δική του ήταν η συμβουλή να σπεύσουν οι Σπαρτιάτες στην Αττική και να οχυρώσουν τη Δεκέλεια ώστε η Αθήνα να μην μπορεί να ανεφοδιάζεται από την Εύβοια. Μιλάμε για πολύ πατριώτη.
Χαμός εγένετο ύστερις γιατί το εύμορφον παλληκαρόπουλον μη έχοντας ποτέ κανέναν ηθικό φραγμό τους ανακάτεψε όλους. Έπιασε γκόμενα την βασίλισσα της Σπάρτης την γυναίκα του Τιμαία και την γκάστρωσε. Τον κυνήγησαν και για να την γλιτώσει την κοπάνησε για την για Μ. Ασία. Πήγε στον Τισσαφέρνη σατράπη των Περσών και έκανε κολεγιά μαζί του. Με τους Πέρσες που καλόβλεπαν πάντα την όμορφη Αθηνουά ανακάτεψε πάλι τους πατριώτες του και τα έκανε μπάχαλο μια με τους ολιγαρχικούς και μια με τους άλλους της «δημοκρατίας». Κατορθώνει να γίνει πάλι στρατηγός και να προσφέρει νίκην μεγάλη στην Αβυδο και στην Κύζικο αποκαθιστώντας την αθηναϊκή κυριαρχία στην περιοχή του Ελλησπόντου. Όπως καταλαβαίνετε οι Αθηναίοι χέστηκαν για τις προδοσίες, εκείνο που τους ενδιέφερε ήταν η αυτοκρατορία.
Στο μεταξύ στην Αθήνα η εξουσία των Τετρακοσίων είχε καταλυθεί και οι Αθηναίοι ανακάλεσαν τον Αλκη ο οποίος επέστρεψε το 407 π.X. θριαμβευτής. Με τον τίτλο του «στρατηγού αυτοκράτορα», δηλαδή του στρατηγού με απόλυτη εξουσία, ο Αλκης συνέχισε τον πόλεμο εναντίον των Σπαρτιατών. Επικεφαλής ισχυρού στόλου έσπευσε στην Ιωνία για να κατατροπώσει τους πελοποννησιακούς συμμάχους προτού προλάβει ο βασιλιάς των Περσών Δαρείος B' να τους βοηθήσει όπως τους είχε υποσχεθεί. Τούτη τη φορά όμως στάθηκε άτυχος. Ο ύπαρχός του Αντίοχος, παραβαίνοντας τις εντολές του, προκάλεσε σε ναυμαχία τον φημισμένο σπαρτιάτη ναύαρχο Λύσανδρο κοντά στην Έφεσο (406 π.X.). Αποτέλεσμα ήταν οι Αθηναίοι να χάσουν 17 πλοία και να σκοτωθεί και ο Αντίοχος.
Πάλι χαμός. Ησυχία δεν έβρισκε ο στρατηγός αυτοκράτωρ. Στο τέλος δεν ήξερε και ο ίδιος με ποιον ήταν και ποιόν πολεμούσε.
Στην Αθήνα οι πολιτικοί του αντίπαλοι κατηγόρησαν τον Αλκιβιάδη για την ήττα και κατάφεραν να του αφαιρεθεί η αρχιστρατηγία. Χωρίς πλέον τίτλο και εξουσία ο Αλκης προσπάθησε να αποτρέψει τους Αθηναίους να συγκρουστούν με τον Λύσανδρο στους Αιγός Ποταμούς, αλλά δεν τον άκουσαν. Μετά την πανωλεθρία των Αθηναίων το 405 π.X. ο Αλκης κατέφυγε στην Αυλή του σατράπη Φαρνάβαζου από όπου σκόπευε να πάει στα Σούσα να ενημερώσει τον καινούργιο βασιλιά Αρταξέρξη B' για τα συνωμοτικά σχέδια του αδελφού του Κύρου που τα είχε πληροφορηθεί.
Δεν τον άντεχαν άλλο με τα καμώματα του και στη Φρυγία στο σπίτι εμφανίστηκαν κάποιοι ένα βραδάκι και τον έκαναν φέτες. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ποιός τους έβαλε. Μάλλον το ερώτημα θα ήταν ποιος δεν τους έβαλε. Ίσως για πρώτη φορά Πέρσες και Έλληνες συμμάχησαν πραγματικά για να γλιτώσουν από το τσουνάμι Άλκης.
Όπως καταλαβαίνετε συχωριανοί λίγο ενδιαφέρει τις αυτοκρατορίες ποιος τους τα φέρνει. Κάνουν όποιον γουστάρουν στρατηγό αυτοκράτορα με «δημοκρατικές διαδικασίες» αρκεί να διαθέτει φράγκα και να είναι από σόι.
Για πατριωτισμούς και ηθικούς φραγμούς θα μιλάμε τώρα;
Share:

20 σχόλια:

ΟΧΙΑ είπε...

Εγώ τώρα γιατί συμπάθησα τον Άλκη;

tiktos είπε...

Ρε αδριφάκι Φώντα ,και εγω τον είχα για καλό και παρεξηγημένο παιδί;
Αλλά μη μου πεις ότι δεν τα ήθελε και ο κώλος των Αθηναίων;

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

ενημερωτικότατον και διδακτικόν
το ιστορικόν ανάγνωσμα....
και η γραφή του γάργαρη
και ζωντανή
σαν τα κρυστάλλινα νερά
της πεντέλης..!!!!

τις ευχαριστίες μου
αγαπητέ κύριε φωντα μας..:-)

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Έλα τώρα κι εσύ - θεογκόμενος είπαμε πως ήταν ε; - το παιδί...
Έκανε εκεί χάμω - και φραγκάτος επίσης; - μερικά λαθάκια κι αμέσως να τον σταυρώσουμε...

τάκης τυρταίος είπε...

Όμορφος,πλούσιος και δαιμόνιος.
Εάν τα έχεις και τα τρία στον υπερθετικό βαθμό σ ακολουθεί κόσμος και κοσμάκης,ακόμα και να πεθάνουν για πάρτη σου.
Φώντα μου κειμενάρα.
(Από τα τρία μόνο το πρώτο διαθέτω:))

ελιτσα είπε...

Και μένα μ'αρέσει ο Αλκης
Εκτός από ένα (Γκουχ-γκουχ)αλλά θα μου πείτε τι σε νοιάζει τί κάνει ο καθένας στο κρεββάτι του..
Με πολύ προσοχή κοίταξα τις Ερμαϊκές στήλες και είδα τι ακριβώς είχε κόψει....Οπότε κατάλαβα τα βιώματά του και τα μαρτύρια που πέρασε το μωρό μου και του συγχωρώ τα πάντα..

ελιτσα είπε...

Εντάξει...κρεβάτι με ένα βου
Να ήταν το μόνο λάθος!!!

Φώντας είπε...

ΟΧΙΑ
Κάτσε να σκεφτώ γιατί τον συμπάθησες.
Μήπως για τον "πατριωτισμό" του;Για το μυαλό του η για τα λεφτά του; Για την ομορφιά του ίσως;
Μάλλον τον συμπάθησες γιατί κατάλαβε τον "πατριωτισμό" των πατριωτών του. ΕΕΕ;

tiktos
Αδριφάκι μια χαρά παλουκάρι ήταν. Οι άλλοι"ήταν" υπερπατριώτες.
Πούλαγαν και βιβλία από τηλεοράσεως οι αθεόφοβοι.

bbimbo
Να σας ευχαριστήσω κύριε bbimbo μου τόσο για την ιδέα, όσον και δια τα όμορφα λόγια σας.

Μια φορα κι εναν τρελο...
Ποιος θα τολμούσε να "σταυρώσει" τον ΟΜΟΡΦΟ. Θα έβγαινε ο Φώντας και θα φώναζε: ο αναμάρτητος πρώτος....

τάκης τυρταίος
Είσαι άτυχος ρε Τάκη που διαθέτεις μόνο το πρώτο. Φαντάσου οτι αν είχες και τα άλλα δύο θα ήσουνα στη θέση του υιού και εγγονού γιωργάκη. Θα το ήθελες;

ελιτσα
Μάλλον για τους λόγους που αρέσει και εις τον όφιν. Όσο γι'αυτά που τράβηξε το "μωρό" σου τα ανταπέδωσε στον υπερθετικό βαθμό επί δικαίων και αδίκων ο γλυκούλης μου.
Όταν όμως μια ΕΛΙΤΣΑ θαμπώνεται με ένα τέτοιο "μωρό" και ασχολείται με ένα "βου" μετά, κάτι κρύβει.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Α, εξοργίστηκα.
Να το δεχθώ να κυβερνάνε τα τζάκια από τους κλασικούς τους χρόνους ως σήμερα.
Οποία παρακμή μας καταδίκασε ημάς τους νεοέλληνας όμως να μας κυβερνούν τζακάτοι που δεν έχουν τουλάχιστον τα φυσικά προσόντα του σέξυ Άλκη;

simple man είπε...

Μετά από την ανάγνωση του κειμένου αλλά περισσότερο των σχολίων, κατάλαβα με μιας γιατί δεν τον γούσταραν οι "πατριώτες".

kommatoskylo είπε...

Μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα ρεμάλια όλων των εποχών. Το θέμα είναι Φώντα ότι σήμερα κανείς από τους διαδόχους του δυστυχώς δεν κόβεται σε φέτες...

Μπράβο! Ωραίο κείμενο.

Φώντας είπε...

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής
Άστα να πάνε. Όχι μόνο δεν έχουν τα προσόντα του. Αλλάζουν και αλυσίδα εν κινήσει στο ποδήλατο. Είμαστε για κλάματα.

simple man
Simple ήταν σίγουρα αμοιβαία τα αισθήματα, μα όταν επρόκειτο για την άγια κονόμα όλα μέλι γάλα.

kommatoskylo
Αγάλματα θα τους κάνουν να είσαι σίγουρος κομματόσκυλε. Σου διαφεύγει ότι ο καθένας φτιάχνει και από ένα ίδρυμα στο όνομά του που το πληρώνουμε εμείς. Σε λίγα χρόνια θα δούμε και το ίδρυμα του εγγονού.

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

Δεν φέρεστε έξυπνα.
Με μια τέτοια "λάμψη" ο φώσκολος θα είχε βγάλει 2.010 συνέχεις και θα είχε μαζέψει όλο το χαρτί :)

Φώντας είπε...

Φοράδα μου, ένας είμαι ο ταλαίπωρος, προς τι ο πληθυντικός. Εκτός κι αν μου άρχισες τις τυπικούρες ένεκα οι διαφορετικές μας "προτιμήσεις".
Πάντως φοραδίτσα μου θα συμφωνήσεις φαντάζομαι ότι ούτε ο φώσκολος μπορεί να φτάσει τα σενάρια που στήνουν τούτοι, για τους προηγούμενους μη μου πεις γιατί όλοι ξέραμε το τέλος του έργου.

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

O πληθυντικός ήταν απλά χαριέντισμα ευγενείας.
Οι "προτιμήσεις" που αναφέρεσαι ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΦΩΝΤΑ :))) έχουν πάψει από τα είκοσί μου (φανατισμένα, νιάτα :)) να αποτελούν αιτία για να τσουβαλιάζω, να εγκρίνω ή να απορρίπτω ανθρώπους. Έχω γνωρίσει και συναναστραφεί εξαίρετα μυαλά, λιγότερο εξαίρετα, καλούς, κακούς, αντικειμενικούς, ιδιοτελείς, μπεσαλήδες και καθίκια, όλων μα όλων των προτιμήσεων.

Για το τέλος του έργου των τωρινών, θα σου πω όταν τελειώσει το έργο.
Για το τέλος των προηγούμενων, νομίζω πως πια έχουν όλα ειπωθεί.

Φώντας είπε...

Φοράδα μου να σου ομολογήσω ότι εμένα μου πήρε περισσότερα χρόνια να φτάσω στο μη τσουβάλιασμα.Κατά τα άλλα οι συναναστροφές μας είναι ίδιες ένεκα η κατασκευή της κοινωνίας.
Πάντως θα μου επιτρέψεις χωρίς να το παίζω προφήτης ότι και το τέλος των τωρινών θα είναι μια από τα ίδια. Απλά ρε φοραδίτσα μου βαρέθηκα τις επανεκτελέσεις με καλαμπόρτζηδες μουσικούς, γιατί ο ήχος είναι ανατριχιαστικός ειδικά για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε στο μέγαρο. Ασπασμούς.

καλωδιο είπε...

Έσκισες πάλι σύντροφε :-)

Ανώνυμος είπε...

Ρε τι μαθαίνει κανείς...
Φαντάζομαι τι έχουμε ν ακούσουμε, όταν με το καλό φτάσεις στη Λυσιστράτη !! ;)
mbiker

WishmasteR είπε...

βαθιά λογοτεχνική εξιστορηση. απο το βάθος των αιωνων ολα τριγυρω αλλαζουνε και ολα τα ιδια μένουν...

Φώντας είπε...

καλωδιο
Να γράφουμε και κανένα παραμύθι σύντροφε.

mbiker
Παραμύθια αγαπητέ παραμύθια με πριγκιπόπουλα.

WishmasteR
Όλα άλλαξαν αγαπητέ, δεν φαίνονται πια οι χλαμύδες κάτω από τις γραβάτες.