Αυστηρώς ακατάλληλον

Ο μικρός Χούλης γύριζε από το σχολείο τρισευτυχισμένος, έχοντας στην πλάτη ένα μικρό lap top, έτρεχε και γελούσε χαρούμενος διασχίζοντας το καταπράσινο πάρκο που έπρεπε να περάσει όταν πήγαινε αλλά και όταν ερχόταν. Οι περαστικοί με πλατύ χαμόγελο έβλεπαν τα χαρούμενα παιδιά και το πρόσωπό τους φωτίζονταν ακόμη περισσότερο που το τώρα και το αύριο ήταν μόνο μια ευτυχία και η ζωή είχε βρει το δρόμο της.
Ο Χούλης κυλίστηκε στο χορτάρι, άκουσε το χαρούμενο κελάηδισμα των πουλιών, έπαιξε με τα σκυλάκια που είχαν βγάλει στο πάρκο οι συμπολίτες του και ξαφνικά είδε την Χουχού. Η όμορφη μικρούλα στάθηκε απέναντι και τον κοίταξε με τα μεγάλα λαμπερά μάτια της. Ο Χούλης κοκκίνισε και χαμήλωσε τα μάτια. Η μικρή έτρεξε προς το μέρος του και τότε αυτός χάθηκε πίσω από τους θάμνους. Ξεκρέμασε από την πλάτη το lap top και της έστειλε αμέσως μήνυμα στο mail της. Η μικρή διαβάζοντας το μήνυμα έμεινε με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο και ένα τεράστιο, γιατί, στα φωτεινά της μάτια.
Φτάνοντας αναψοκοκκινισμένος στο σπίτι ο Χούλης πέταξε το lap top στον καναπέ και έτρεξε στην μεγάλη αυλή όπου κάτω από τα δροσερά δέντρα ο μπαμπάς δούλευε
με το lap top του και η μαμά έψαχνε στο δικό της lap top για την παραγγελία του φαγητού. Η μικρή του αδερφούλα κοίταζε στο lap top της ωραία φορέματα και μίλαγε με μια φίλη της κάνοντας γκριμάτσες στην κάμερα.
Ο Χούλης αφού τους φίλησε όλους πήγε στον μπαμπά και με μεγάλη ενοχή που ζωγραφιζόταν με ζωηρή κοκκινάδα στο παιδικό του πρόσωπο ρώτησε αγανακτισμένος:
-Γιατί καλέ μπαμπά πρέπει μα μιλώ μόνο μέσω mail με την Χουχού και όχι από κοντά;
Ο μπαμπάς τότε κρύβοντας από το οπτικό πεδίο του Χούλη το lap top του με έκδηλη ανησυχία του είπε:
-Ξέρεις γιε μου για να φτάσουμε να ζούμε όπως σήμερα ευτυχισμένοι και να έχουμε αυτή την κοινωνία της ισορροπίας, της προόδου και της απόλυτης αρμονίας χρειάστηκαν θυσίες. Βέβαια τις πιο πολλές τις έκαναν οι άρχοντές μας που δούλεψαν σκληρά για όλους μας εδώ και διακόσια χρόνια. Για να καταλάβεις κάποτε οι πρίγκιπες δεν γινόταν βάτραχοι λόγω αυνανισμού και γι αυτό η κοινωνία είχε πάρει την κατιούσα.
-Τι είναι αυνανισμός καλέ μπαμπά;
-Να... παιδί μου είναι η μη επαφή με το άλλο φύλο, κατάλαβες;
-Με το φύλο του δέντρου;
-Να... παιδί μου κοίταξε, όχι ακριβώς του δέντρου αλλά του ανθρώπου.
-Μα έχει και ο άνθρωπος φύλο σαν το δέντρο καλέ μπαμπά;
-Άκουσε παιδί μου αυτό θα το καταλάβεις όταν μεγαλώσεις γιατί μέσα στις θυσίες που κληθήκαμε να κάνουμε και εμείς ο λαός ήταν να ξεχάσουμε όλες τις κακές κουβέντες που ξέραμε, κατάλαβες;
-Όχι μπαμπά, εγώ δεν ξέρω τι είναι οι κακές κουβέντες.
-Κοίτα γιε μου επειδή δεν καταλαβαίνεις και δεν είσαι χαζός σαν τους άλλους και επειδή θα πάρεις και τη θέση μου στον οργανισμό θα σου τα πω. Βέβαια δεν θα δείξεις ότι τα ξέρεις γιατί εσύ είσαι γάτος σαν τον μπαμπά. Εντάξει παλικάρι μου;
-Ναι μπαμπά και θα κάνω το χαζό ε;
-Μπράβο. Λοιπόν κάποτε τον τοκογλύφο τον φώναζαν και ξεφτιλισμένο και απάνθρωπο και καριόλη και παλιόπουστα και γαμίδι και αιματορουφήχτρα και ότι βάλει ο νους σου. Σήμερα απλά χρησιμοποιούμε το spread και ξεμπερδεύουμε.
Κάποτε τον πολιτικό τον στόλιζαν με τα παραπάνω και τα κλέφτης, ψεύτης, απατεώνας, σαλταδόρος και ότι βάλει ο νους σου τώρα απλά τον θαυμάζουν που για μια ακόμη φορά έσωσε την απόλυτη αρμονία που ζούμε. Για να καταλάβεις οι άλλοι που δεν είναι σαν εμάς ποτέ δεν έμαθαν ότι:
1827 και 1843: Παύση πληρωμών στους κάθε φορά ξένους δανειστές της χώρας (δάνεια ανεξαρτησίας και της πρώτης οθωνικής περιόδου).
1827-1878: Διεθνής (άτυπος) οικονομικός έλεγχος και ουσιαστικός αποκλεισμός από τις διεθνείς χρηματαγορές λόγω των παλαιών χρεών.
1878-1879: Συμβιβασμός ελληνικού δημοσίου με δανειστές και έναρξη νέας δανειακής περιόδου.
1893: Παύση πληρωμών («Δυστυχώς επτωχεύσαμεν»).
1898: Συμβιβασμός μετά την ήττα στον «ατυχή Ελληνοτουρκικό πόλεμο» του 1897.
1898-1926: Επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου (ΔΟΕ).
1898-1920: Επανάληψη πληρωμών.
1921 : Παύση πληρωμών (μερική).
1928-1932: Συμβιβασμοί με δανειστές.
1932: Παύση πληρωμών (χρεοστάσιο).
1932-1933: Επανάληψη πληρωμών και διακανονισμός.
Επίσης να ξέρεις ότι και κάποιοι Εθνικοί ηγέτες από παλιά ίδρωναν για την απόλυτη αρμονία όπως ο Ο Ελ. Βενιζέλος που «έπαθε» περίπου ό,τι και ο Τρικούπης. Μόνο που τότε «μαύρος» ήταν ο Απρίλιος του 1932 κι όχι ο Δεκέμβριος. Όλη την προηγούμενη δεκαετία η Ελλάδα είχε συνάψει από εξωτερικό δανεισμό ονομαστικής αξίας 15,5 εκατ. δραχμές. Το πραγματικό ποσό που εισπράχτηκε ήταν 13,5 εκατ. και το μέσο πραγματικό επιτόκιο έφτανε το 8% για 33 χρόνια (μέσος χρόνος). Οι όροι ήταν από τους χειρότερους που ίσχυαν παγκοσμίως για κυρίαρχα κράτη. Η πατρίδα μας μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1870 ήταν ουσιαστικά αποκλεισμένη από τις διεθνείς χρηματαγορές. Λόγω διεθνών συγκυριών επιτεύχθηκε «συμβιβασμός» προς το τέλος της για τους όρους αποπληρωμής των παλιών δανείων της. Θεωρητικά ο δανεισμός αποσκοπούσε στη χρηματοδότηση της ελληνικής ανάπτυξης, όπως εννοούνταν εκείνη την περίοδο (κρατικός μηχανισμός και ιδιαίτερα ο στρατός, κατασκευή ορισμένων μεγάλων έργων υποδομής κ.ά.) Ο καθηγητής Γ. Β. Δερτιλής συμπεραίνει συνολικά για την περίοδο: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις βρέθηκαν μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση: απέκτησαν τη δυνατότητα να δανειστούν ποσά πρωτοφανή για την Ελλάδα, σε μια παγκόσμια αγορά κεφαλαίων, της οποίας τους όρους σχεδόν αγνοούσαν. Παρ’ όλη την άγνοια ίσως και λόγω αυτής, οι διαπραγματεύσεις άρχισαν ταχύτατα μετά τον συμβιβασμό. Και οι ελληνικές κυβερνήσεις ενέδωσαν πρόθυμα στις χρυσοφόρες σειρήνες. Το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας, από περίπου 168.000.000 που ήταν τα 1876, είχε σχεδόν διπλασιαστεί έως τα 1884, είχε τετραπλασιαστεί έως το 1887, είχε επταπλασιαστεί έως το 1893...»
Για να μη σε κουράζω παλικάρι μου τελικά, η φύση του ελληνικού δανεισμού (συνήθως για κάλυψη δαπανών κι όχι για ανάπτυξη), οι πιεστικές και επείγουσες πάντα ανάγκες του ελληνικού δημοσίου και οι πολιτικές εξάρτησης της χώρας την έκαναν ελκυστική για κεφαλαιούχους και κερδοσκόπους. Τη στιγμή που οι αποδόσεις στ’ άλλα ευρωπαϊκά κράτη κυμαίνονταν στο 1-6% και οι ευρωπαϊκές τράπεζες πρόσφεραν τόκο 1,5-2,5%, η Ελλάδα πλήρωνε, τελικά, μέχρι και 15%!
Κατάλαβες;
-Ναι μπαμπά και αυτά δεν τα λέμε σε κανέναν.
-Βέβαια και γι αυτό την Χουχού δεν την πλησιάζουμε αν θέλουμε να την πηδήξουμε έχουμε το lap top και κάνουμε τα πάντα αφού πια η απόλυτη αρμονία μας τα προσφέρει όλα.
Ο Χούλης χαρούμενος έτρεξε να πάρει το lap top να καλέσει τη Χουχού. Ο μπαμπάς ανακουφισμένος πια άνοιξε την οθόνη και την ώρα που κατέβαζε το χέρι στο φερμουάρ του παντελονιού ακούστηκε η μαμά κλείνοντας την οθόνη της με νόημα .
-Αγάπη μου κλείστο επιτέλους το γαμημένο να φαμε!!!
Share on Google Plus

About Φώντας

Φωνταστικαί ιστορίαι κλαυσίγελου

10 σχόλια:

simple man είπε...

Αγαπητέ Φώντα με το κείμενο σου αυτό κατάλαβα ότι κατά την διάρκεια του αναλφαβητισμού είχαμε ραγιάδες και κατά την διάρκεια του ιντερνετιασμού έχουμε ματάκηδες. Πάντα η εξουσία βρίσκει τρόπο να δανείζεται με υψηλό επιτόκιο.
Τα σέβη μου.

tiktos είπε...

Αδριφάκι,αφού εδηλώθη:«Από την στιγμή που έχουν συμφωνηθεί οι όροι,τότε έχουμε εναλλακτικές λύσεις να μπορούμε να δανειστούμε φθηνότερα».
Και όταν λέμε φθηνότερα εννοούμε ότι συμφωνήθηκαν οι όροι ξεπουλήματος.
Και έτσι ο κάθε σαλταδόρος θα παραμένει στην θέση του φορώντας την γραβάτα του (που κανονικά θα έπρεπε να είναι η θηλιά του) θα μας κοιτάζει με λάγνο βλέμμα και θα αυνανίζεται (πίσω από το lap top φυσικά)

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

...δεν γνωρίζω για τον χούλη..,
...αλλά αυτό το χούχού μου θυμίζει πολύ την "σοφή" κουκουβάγια (γλαύκα)
στο Αστεριξ...:
-χούχού,πρώτη φορά βλέπω δένδρο που πετάει...!!!!
...θα το κάνω φίλο μου..!-

ΟΧΙΑ είπε...

Δυστυχώς, μαλακιστήκαμε!

Iptamenos Ollandos είπε...

Πέρασα να μορφωθώ στην ακαδημία και πήρα και μάτι τα σχόλια του Απλού.
Τι μπορώ να προσθέσω;

staxti είπε...

'Η απόλυτη αρμονία μας τα προσφέρει όλα.'

Φώντας είπε...

simple man
Αγαπητέ simple, ακριβώς όπως τα λες. Μόνο που οι τόκοι που πληρώνουν κάποιοι είναι τόσο μεγάλοι που το νιώθουν στο πετσί τους άγρια.

tiktos
Αδριφάκι
Σκέψου και κάτι άλλο, οτι αυτοί που είναι πίσω από τα lap top κυβερνάνε και παίρνουν και αποφάσεις για τις ζωές κάποιων.

bbimbo
κύριε bbimbo μου να το κάνεις, γιατί θα ακούς και το ωραίο του κελάηδισμα, χουχουχουχουουουχουχουουου

ΟΧΙΑ
Από την αρχή όπως τα λες, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση αφού κάθε λίγο και λιγάκι οι άρχοντες αναφωνούν το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν". Καλό κουράγιο.

Iptamenos Ollandos
Αδερφέ πάντα με τον καλό σου λόγο, ευχαριστώ.
Οτι και να προσθέσεις θα πιάσει τόπο που λένε.

staxti
Ναι επιτέλους η ανθρώπινη υπόσταση βρήκε τον δρόμο της, αποχαυνώθηκε τελείως. Η τηλεόραση μπροστά σε τούτο ήταν νηπιακής μορφής εργαλείο.

WishmasteR είπε...

αυτό είναι πράγματι αυστηρως ακατάλληλον αλλά για... ενηλίκους και τι ενηλίκους... αρχιμαλάκες...
καλημέρες...

Φώντας είπε...

WishmasteR
Και είναι πάρα πολλοί οι μπαγάσηδες.
Καλησπέρες.

WishmasteR είπε...

Online petition - Δημοψήφισμα τώρα