Ο χαρούμενος


Δεν γνωρίζω για πόσους σήμερα στην Ελλάδα η χαρά ή το γέλιο είναι σύντροφος καθημερινός και αγαλλίαση που μπορεί να κάνει την ψυχή να ξεκουραστεί, να ξαποστάσει στις δύσκολες μέρες που δημιούργησαν οι καταστάσεις.
Οι αναλύσεις είναι μέρος της κατάθλιψης όπως είναι και η καθεστηκυία τάξη των ορδών που έφτιαξαν οι "νέες αξίες". Μπορεί να βαρεθήκατε τα πάντα και να θέλετε να αλλάξετε τον κόσμο. Πως όμως να το κάνουμε όταν δεν έχουμε την δύναμη να αλλάξουμε ένα κανάλι τηλεόρασης, πόσο μάλλον να την σβήσουμε εντελώς.
Πότε είναι η τελευταία φορά που σκίρτησε η ψυχή σας από χαρά, που γελάσατε με την ψυχή σας τόσο μέχρι να πείτε το κλασσικό "μπα σε καλό μας"; Μην αναρωτηθείτε ποιος σας στέρησε το γέλιο-χαρά, αν το κάνετε θα σας πνίξει η "ανάλυση".
Θα μου πείτε μα τι κάθεσαι τώρα και μας λες. 
Τίποτε βρε παιδιά, απλά ήθελα να σας πω πως χάρηκα γιατί είναι καλά ένας φίλος, γιατί η ανάσα του μου ζέστανε την κρύα νύχτα της μοναξιάς και του απολογισμού, των υποχρεώσεων και της καθημερινής μιζέριας που κυνηγά μια επιβίωση υπολογισμών που έχουν βάση ένα δολοφόνο που λέγεται χρήμα.
Δεν έκανα έγκλημα φίλοι μου, μόνο θέλω να σας πω οτι χάρηκα και γέλασα, και ήθελα να το πω σε σας τους πέντε- έξη που διαβάζετε τα φωντοπαραμύθια. 
Σας παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας γιατί και το γέλιο-χαρά το ποινικοποίησαν οι άχαροι και αγέλαστοι.
Να είσαι πάντα καλά ΦΙΛΕ.
Share:

8 σχόλια:

ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ ΛΕΜΕ! είπε...

Χάρηκα πραγματικά αυτή την ανάρτηση..Να είσαι και συ καλά...

Rodia είπε...

Να σου πω Φώντα μου ότι βρίσκω τόσα πράγματα που είναι πραγματικά για γέλια, θα το πιστέψεις;

Πρώτα πρώτα, το ότι όλοι αυτοί που (θέλουν και νομιζουν ότι) μας εξουσιάζουν μας περνάνε για χαζούς! :)))

Μετά, έρχομαι εδώ πέρα και ξεκαρδίζομαι «α, το ατιμούτσικο τι σκαρφίστηκε πάλι να γραψει!» σκεφτομαι γελωντας. Μια φορα μαλιστα, χτυπησε η γειτονισσα φιλενάς την πορτα ανησυχωντας μην επαθα τπτ... Εβλεπε ειδήσεις η καημένη. Της έδειξα τι διαβαζα και ξεραθηκε στα γελια κι αυτη!!! Της διάβασα και μερικά σατιρικά στιχακια κι ήρθε κι έδεσε το σιρόπι.

Βλέπεις, έχει πέσει μεγάλη μουρτζουφλιά και ξινίλα, αλλά... δεν θα τους περάσει! Αμήν.

ΟΧΙΑ είπε...

Με έκανες και γέλασα. Να' σαι καλά.

πρκλς είπε...

Έτσι, έτσι!!!!
Νισάφι πια με τους αγέλαστους!!!

Ανώνυμος είπε...

Είναι εξαιρετικά τα κείμενά σου…και παρ’όλο που αναδεικνύεις σοβαρά προβλήματα,δεν μπορώ να μη γελάσω. Και,προσωπική μου άποψη, όποιος δεν μπορεί να βρει κάτι να τον κάνει να χαμογελάσει μέσα στη μέρα του έχει θέμα,και θα πρέπει να αρχίσει να αναρωτιέται σοβαρά που ζει,ποιος είναι, κ.λ.π.Ο τρόπος που δένεις το παρελθόν με το σήμερα, δείχνει ότι είσαι ένας σπουδαίος παραμυθάς,και αυτά τα κείμενα καλo θα ήταν να υπάρξουν και σαν βιβλία.Sonora

Tasoula είπε...

Ευχομαι παντα καλα.Υγεια...!!!!
Οσο για το γελιο, .............ενα μας σωζει μονο...........ο ΑΥΤΟΣΑΡΚΑΣΜΟΣ.......μηπως και ξαναθυμηθουμε τι διαλο καναμε και δεν το επιτρεψουμε να επαναληφθει.
Θα μου πεις, ποτε;;;;
Θα σου απαντησω ........μεχρι τοτε προσπαθησε να μεινεις θυμωμενος!!!!

Iptamenos Ollandos είπε...

Τέτοιοι Φίλοι είναι σπάνιοι.
Να είσαι λοιπόν πάντα καλά ΦΙΛΕ. ;-)

Φώντας είπε...

ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ ΛΕΜΕ
Να το παλεύουμε όλοι αγαπητέ.

Rodia
Αγαπητή Rodia κάτω η ξινίλα και η μουτζουφλιά.

ΟΧΙΑ
Ένα γέλιο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα. Πάντα τέτοια.

πρκλς
Νισάφι ...και νέφτι στον ποπό τους.

Sonora
Αγαπητή Sonora ας γελάσουμε λίγο κι ας αφήσουμε τα βιβλία σε όσους διαθέτουν το τάλαντον. Ευχαριστώ.

Tasoula
Ναι Τασούλα θα γίνω ο θυμωμένος γελωτοποιός. Να είσαι πάντα καλά.

Iptamenos Ollandos
Και συ αγαπητέ Ιπτάμενε πάντα να είσαι καλά.